Günlerim geçiyor yalnız ve sessiz,
Güzelim bana nefesin lazım,
İçimde taşıdığım, büyük aşkını
Sana anlatmak değil, yaşamak lazım.
Kaç ruhun elleri dolaşsa sende,
Yüreğinin tam ortasında, ben olsam yeter
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta