Canında camın dokusu, kırılma korkusu...!
Sınırsız boşluğa üşüyordun
karası çalınmış gözlerle.
Bir deniz uzanıyordu tutunduğun boşlukta;
dalgaların gürültüsüyle beslenen...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Öyle geldin işte; biliyorsun sende...
Çocuk düşüydün tanrılar kervanında
her özlemin duasına yüz süren...
Şiir böyle başlıyor. Düzeltirseniz sevinirim...
şiirin ilk iki dizesi eksik yazılmış
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta