İşte el ver dediğim zamanki sesim
Alev düşen yüreğim ve zayıf ellerim gibi titrek
Yeşil ve solgun çünkü; ormanın en koyusu,toprağın bereketi
Yüzüne çarpmış bir el gibi rüzgara verdiğim
Kayaları mı dağları mı aşındırmaz?
Sevda yüklü çünkü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta