Belki de bu son rüzgar senden kalan,
Belki de bu son yeşil sararmayan,
Belki de son ümidimsin tükenmeyen;
Nasıl anlarsan sen öyle işte…
Hakkın yoktu güneşimi batırmaya,
Hakkın yoktu aşkıma gözyaşı katmaya,
Sende mahkumsun bir gün unutulmaya;
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta