Öyle hayat sürdüm ki bütün dünyam karanlık
Hiç ışık sızmaz aydınlık olmaz gibi
Her düşündüğümde gözümün nuru seni
Bir ateş sarar beni olur içim kor gibi
Öyle hayat sürdüm ki hiç bir akla sığmayan
Zihnimde binbir türlü şu dünyanın halları
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




İnsan hayat yelinin ardında sürüklenip gidiyor çaresizce...
Güzel duygu aktarımıydı
Tebrikle
Şiirinizi
begeniyle okudum
Ne çare kimse kim ne yaşamış bilmiyor, anlatsada bilemez tam manasıyla değilmi?. Güzel bir anlatım....Saygı ile...
Gönül ateşin sönmesin kardeşim,
güzel bin şiir olmuş.
Tebrik, selam ve muhabbetlerimle...
'Öyle hayat sürdüm ki çekip gitmek istedim
Gözüm nuru bağladı o zülfünün bir teli' Tebrikler sayın şair.
yürek kalem sesiniz daim ilhamınız bol olsun tam puan saygıyla
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta