Baktım ki beni silmişsin anılarından,
Beni değersiz biri görmüş gözlerin.
Kurutmuşsun beni boş bir vazoda,
Unutmuşsun beni boş bir odada.
Oysa ben sadece kırılmıştım sana,
Beni bir gün özle demiştim.
Ben sevgi açlığına niyetliydim,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta