Madem ki içinden ayrılmak geldi,
Aklımdan maziyi sil de öyle git.
Demek ki sadece yağmurdu,dindi,
Bu kara bulutları al da,öyle git.
Oyunmu sandın ki yaşananları,
Çantaya doldurdun oyuncakları.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta