Bin yılın uzağıymış gibi,
bin yılın hasretiymiş gibi sarıl bana yarın,
hiç konuşma,
hiç ama hiç bir şey sorma,
YOK yok gözlerimede bakma,
ve yine o koskocaman zaman kadar,
dokunmayacakmış gibi dokun bana yarın,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Adet edindiğim üzre şiirlerimle ilgilenenlerin şiirlerine kayıtsız kalmıyarak bu şiirinize de baktım.Çocuk şiirinizi yeniden okurken ve bu ve diğer şiirlerinizde farkettiğim bir noktayı söyleyeyim.
Şiirlerinizde yaşayan bir şey var. Eti ,kanı var sanki imgelerin.
Tebrikler.
Bol şiirli günler
güzel ve düşündüren cümleler ..
anlaşılmaz gibi ama çok kolay anlabildiğimiz..
Kalmayıp da gidene yazıklar olsun.
Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta