Belleğimi öyle doyur ki kanmasın başka hiçbir söze
Gözümü öyle doyur ki ihtiyaç duymasın başka göze
Söyleyeceğini öyle tatlı söyle ki, kulağımı tırmalamasın
Aşkla öyle doyur ki başka hiçbir aşka ihtiyaç duymasın
05.07.2001-13.45
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta