Öyle çoksun ki,
Çokluğunun çokluğunda çoğalıyorum...
Dağ oluyorum
Taş oluyorum
Toprak oluyorum.
Öyle çok ki çokluğun
Bulut oluyorum
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta