Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
beşinci mevsim, 32. gün, 91. dakika, 13. ay, 366. gün, ya da şubatın 30'unda mıydı şu düğün?...
değişik tarzada bir şiir. yine mükemmel.
'...öyle bir şey ki
hiçbir şey gerekmemeli...'
o şey ki önemli, aslında adı önemli değil...'adamı alıp götürmeli...' güzel kurgu....kutluyorum.......
Alıp götürmeli dost alıp götürmeli...Kutlarım güzel bir şiir.Sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta