Çırpındık bir ağıt faslında
Yüreğimiz alabora
Okyanuslara açılan bir gemide
Darağacı iklimlerine çiçekler sunduk
Sesimizi duyan yok
Sevdalarımız muhtaç, cankurtaran simidine
Boğuluyorum, boğuluyoruz bu anaforda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta