Bu ..
öyle bir hasret
öyle bir özlem ki;
her andığımda seni
bir bilsen nasıl da
sızım sızım sızlardı yüreğimin içi
tutamazdım göz yaşlarımı
her seferinde..
yağmur olur yağardı sicim gibi.!
.
.
ve....
bir mahsunluk bir gariplik
çöker de içime ..
birlikte yaşatırdı kini,
özlemi
hasreti.!
.
sonra..
çaresizce sığınıp
yalnızlığımın o ıp ıssız koyaklarına
tutunacak bir dal için..!
el açıp Allah'ıma yalvarırdım
.
.
İşte o an,
beni benden soğutan
yakamı kaptırdığımdan beri
hiç kurtuluşum olmayan
sevda dedikleri
o amansız duygularımdan
el ayak çeker
acılı yüreğimi ferahlatırdım.!
Kayıt Tarihi : 13.11.2020 12:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




"Çemberin iki ucu..."
Bir yanı "sevgi, tutku, sevda..."
Diğer yanı... Neredeyse aynı oranda "kin, nefret!"
Birbirine bu kadar yakın..
Sevgiyi üretip çoğalttıkça "açılan kollar gibi" nefretten, kinden o kadar uzak.........
İyi işlemiş o duyguyu, dönüşümü şiir..
Tebrikler Mahmut Mücahit Kardeşim.
TÜM YORUMLAR (2)