Öyle bir ateş ki; taşları bile eritmekte,
Ağaçlar köklerini sökmüş, koşarak seğirtmekte.
Şöyle kafanı çevirip de, bir bakınca dünyaya;
İnsanlık öldü, insanlar yaşıyor dedirtmekte...
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta