Öyle bir ateş ki; taşları bile eritmekte,
Ağaçlar köklerini sökmüş, koşarak seğirtmekte.
Şöyle kafanı çevirip de, bir bakınca dünyaya;
İnsanlık öldü, insanlar yaşıyor dedirtmekte...
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta