Devir hain,
Devir puşt,
Kör bir kuyunun dibinde aşk
Ve onca yalnızız,
Öyle duygusuz...
Yüreğimizin tulumbasından geçmiyor
Ne bir yudum sevgi,
Ne bir dirhem mutluluk...
Üzerimize yığılmış ayrılık
Ve çanlar yavaş yavaş
Çalıyor artık...
Yorgun bir martı konuyor dallarımıza
Dökülüyor çiçeklerimiz bir bir...
Sesimiz soluğumuz çıkmıyor nicedir
Ne bir gün batımı düşüyor gözlerimize
Ne de dolunay doğuyor yüreğimize...
Devir zalim,
Devir nankör,
Üzerimizde bir kürek ölü toprağı
Ne sardunyalarımız anlıyor bizi
Ne bir ses veriyor Tanrı bize...
Gönüldeki o cahil cesareti de
Yetmiyor artık aşk'a...
Velhasılı sevgili
Sensizim
Ve alabildiğince mutsuz...
Kayıt Tarihi : 21.4.2016 16:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!