Öyle Bir An Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Şiire başladığım gün kadar acemiydim
O günlerde
Platonik olduğunu bilmediğim
Sevda kadar karşılıksız
Ve yıllar sonra ilk kez
Bu kadar karışık, karasızdım
Senle konuşur gibi yazıyor
Yüzünde en son gördüğüm
Ciddiyetine rağmen gülümseyen gözlerini
Taklit etmeye çalışıyor
Beceremesem de
Her denemem de biraz daha yaklaşıyordum.
Aslında sen resmiyetle o gülüş kadar uzak
İmkânı na mümkündün
Kendini bile bile ateşe atmak değil miydi benimkisi?
Boş yere mantığın önüne sevdayı sürmek
Sonucu kanlı bir cenk
Buna değmez miydi?
Şairin hissesi heveslenmek
İmkânsızı kaşıyıp, deşelemek
Zafer ise
Bir gün, öyle bir an, akıldan geçmek.
Evet
Doğru münferit bir acı, his
Şahlanacak bir durumda yok ortada
Nede ispata sunulacak bir önerme, kanıt.
Düşüncede başlayıp
Tırnak uçlarından bedene yayılan bir titreme
Haklısın abartıyorum sadece
Hadi şimdi bildiğin tüm tekniklerle
Zulüm ve işkence
Kazı, yok et, gücün yeterse
Kafamın içine damarlarıma tahassür eden seni
Bende biliyorum mücerret bir olgu
Ne yapabilirim?
Gelip konduysan yakın bir komşu gibi
Her sabah kapımı açtığımda görüyorsam
Hep sonbahar varsa
Durmadan savrulup duruyorsan
Engel olacak değilim
Yılmadan süpür tefekkür gazellerini
Keşkeler nüks ettiğinde
Bir gün, öyle bir an
Sil gözlerinden beni