bir uslanmaz velet gibiyim dünkü
seni görüp düştüğüm ilk andayım
ayağa kalksam da nafile çünkü
ben hep gözlerinin boşluğundayım
hayli zaman geçti, bir geçmedin sen
haftada her günüm yılda her ayım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta