Aslanlık yarışın da atomu korkuttular, bakmayın öyküler böyle..
Aslında savaş yoktu, saldıranlara katlanamaz olmuş kafestekiler.. Kaynayan oysa ki bulutlar, yerden izledik göğün tutuşmuş yosunlarını..
İzahı imkansız sevinçleri farzı muhal.. Gecenin öte yakasın da geceden korkan çocuklar,
Gündüzün kuzeyin de şafağa bakan bir kadın.. Sayıklamalı yalnızlık,
Kayboluş ninnisi söner, tınısına vurduğumuz da kaybedenlerin.. Muciplik, bacasın da tüten kendi dumanı..
Savakları açılınca er geç kendi tetiğini okşar, virgülleme hazzıyla..
Kıymıksı sarılış, finalleri tadarken kurgusuz iç dökümüdür,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta