Hayat ki inişli çıkışlı,
ben bilmem ki ne cefalardayım,
sayfalarım kırılgan,
gafletli gözler ki üzerimde,
mecalim yok yokuşlar dan,
ferim yok gafletli gözleri yok etmeye,
ben bilmem ki sahimi duvarlarıma kazıdığım kaderim,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta