Kanamış heryanı hicranda bir yürekle geldi sevdi Zilan'ı
Savrulan gençliğine inat bilge bir yüreği vardı Zinar'ın..
Şahikalara bıraktığı sevdasıyla bahtiyardı kendinde..
Metropol züppelerine benzemiyordu dili Zinar! ın..
Boyalı hiçbir yanı yoktu sevdiği kız olan Zilan'ın..
Kırsalın sert coğrafyasın da ipek ipek tutmuşlardı yüreklerini..
Üşüyen coğrafya da sımsıcak tuttular üşütmediler aşklarını..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta