Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Toprak ve insan...
Her ikisi de yaratıcı, koşullar uygunsa...
Her ikisi de vefalı, sevgisi bolsa...
Toprak kendini giyindirir, kendi soyunur yine... İnsan ise büyüdükçe...
Çünkü toprağın yaşı yoktur.. Ömrü 'sonsuzdur...'
Belki de bu yüzdendir, kıskançlığımız, 'toprağımıza çekmek' isteyişimiz..
Kutlarım, Dostum.....
Damla toprasğa düşünce... yaşam başlıyor, hayat devam ediyor, ilkbahar- sonbahar diye diye gece gündüzü kovalıyor, hayat sona doğru koşuyor. Yüreğine sağlık.
Eğilip en ince yerinden öptüm toprağı
Gözbebeğine kilitlendim
Avuç avuç alıp yüzüme sürdüm
Yudum gamzelerimi
usta kaleminiz daim olsun..sevgi ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta