En büyük yalnızlığa kırılmışsa kalemim
Tutulmuşsa yollarım,bağlanmışsa ellerim
Değil mi ki,hayâlin,bırakmıyor peşimi
Eriyip yok olsam da,en güçlü,gene benim
Her gerçek kadar gerçek,her yalan kadar yalan
En son kişi ben miyim, imkânsıza av olan?
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Tebrikler.Çok çok güzel bir şiir.sEVGİYLE KALINIZ.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta