Oya Korkmaz Şiirleri - Şair Oya Korkmaz

SEVMİYORUM.

Sahte güzelliklerin çığ gibi büyümesini
Samimiyetsiz gönüllerin çağlamasını
Yalanın yuva yapmış dillerini
Çok bilmişlerin bilmemezliklerini

ŞİİRİMSİN SEN BENİM

Satır satır yazdığım
Mısra mısıra okuduğum
Duygularla buluşturduğum
Şiirimsin sen benim

UNUTTUM

Bugün bir yolculuk yaptım.
Kendime doğru.
Önce
Geçmişte ve dünde kalan

UYKU TUTMADI

Sizi düşündüm bu gece
Gittim güzel günlere
Mutlu zamanları andım
Güldüm ağladım.

uyumak;
Sabahın göz kapatması gibi geceye
Yaşamın göz kapatması gibi ölüme
Doğrunun göz kapatması gibi yanlışa
Bilgenin göz kapatması gibi cahile
Güçlünün göz kapatması gibi zayıfa

VATANIM DA YANGIN VAR

YANAN SADECE ORMANLARIMIZ DEĞİLDİ.

O kıyarak yaktığınız ağaçlar insanlığa oksijendi .ve siz sadece onları yok etmediniz.

VAZGEÇTİM

Vazgeçtim
Neden mi?
Hani diyorum
İşte, işte rast geldim

YARADANIN AŞKINA

Dağına taşına toprağına
Binbir çeşit ağacına
Üstünde açan yaprağına
Hayranım ben varoluşuna

YENİ BİR BEN

Ben yaşarım her duyguyu semâlarda
Ya da yerin 7 kat altında
Ya siyah ya beyazdır hislerim
Ne gridir ne de diğer renklerin tonu

YÜRÜYORUM

Gecenin sessizliği eşlik eder sensizliğime
Yürüyorum ümitsizliğin eşiğinde
Sonu sana çıkmayacak yolun sonunda
Varsın ömrümün baharı kış olsun.