Heyy dağlar…
Yüce dağlar duman tutmuş başını…
Bir sevdaya düşmüşüm
Yakar içimin ateşini…
Sabah vakti gördüm seni,
Gün doğmadan al olmuşsun.
Hangi bağın gülüsün sen,
Yüreğime dal olmuşsun…
Oy Emine’m, Emine’m…
Yandım Emine’m…
Ellerinde ince yüzük,
Kollarında sarı bilezik.
Ben garibin gönlü kırık,
Nedir sende bu güzellik?
Babana vardım söz ile,
Kapısında kaldım dil ile
Kader yazmış kara mühre
Ağlarım ben ince ince…
Oy Emine’m, Emine’m…
Yaktın Emine’m…
Kara toprak dile gelse,
Benim derdim sana söylese.
Bir çift gözün bana gülse,
Ömrüm kurban olsun dese…
Dağlar şahit, yollar şahit,
Bu sevdaya gönlüm şahit.
Bir umut ver bana gayri,
Yanıp kül oldum Emine…
Heyyy…
Bir ateş düştü özüme…
Ne su çare ne hekim…
Adın kaldı dilimde…
Oy Emine’m…
Vay Emine’m…
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 12:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!