TURGUT ALTUNSOY YORUMU
Fısıltıyla Başlayan Direniş
“Sen olmasan, eskiler unutulurdu…” Bu cümle, teşekkür değil – gönle fırlatılmış bir çığlıktır. Taşeli'nin bir eteğinde dudaktan dökülmeyen nice hikâye satıra sığınmak için Altunsoy’un dudağına yağar.
Kaybolan Geleneğin İz Sürümü
Saz yok ama fısıltı var. Düğün yok ama hayal var. Altunsoy’un sözlerinde toplumsal belleğin kenarda unutulmuş danteli titreşir. Ve bu titreşim taşta yazı olur artık.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta