Nidem gurbeti arasam dahi sılayı,
El görmemiş bulamam ki hiç,
Şarkı, garbı hep aynı,
Elle arkadaş oluyor kardeş, bacı,
Demiyorum ki sen de öylesin,
El değil gün görmemiş bir çiçeksin,
Mevsim, mevsim bazen açarsın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta