Dağlarımı öpebilseydin ovalı dudaklarınla
Islattığın yanlarımda çiçekler açar koklardın
Ve görebilseydin ezilen yanlarımı doruklarımda
Rahmet düşerdi kalbine, gönlünü benim için yoklardın
Tutsaydı gözlerinden önce gönlün beni
Yüzümdeki beni görmez, seni bana katardın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta