OTUZBEŞ YIL HEBA…
Baktığımız, aynı yıldız, aynı ay,
Gördüğümüz, ayrı dağlar, ayrı çay…
Sen Kozan’da, ben Gediz’de, ayrıyız
Ben unuttum, sen okuldan isim say.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Otuzbeşyıl heba... Pişman değilim.
Arada bir sana, sana meyilim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta