Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Allah bağışlasın.Tüm uğraşlar onlar için.Saygılar...
Yaşam boş ama evlat sevgisi ve onların mutluluk bakışları hayatı dolduyor....Sonsuz mutluluklar....Sevgi ve saygılar...atıl kesmen
çok gerden bir ses....ki 30 yıl öncesi....evlatlar için değer diyorsunuz yani....ki değer inşallah....yüreğinize sağlık saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta