bu şehre sabahı çöpçüler getiriyor
dayanılmaz gümbürtülerle bırakıp gidiyorlar
ben tren raylarının bittiği yere dayıyorum ayak bileklerimi
boyumca yolum
haybeden son
fuzuli bir kaç durak
bir cikletten bile çıkabilir acı
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta