Kafeste bir kuş gibiyim,
Hazır yiyorum,ve yalnız.
Yemimi suyumu veriyorlar,
Onlar da yetiyor bana.
Ne güneşin doğuşunu görüyorum,
Ne batışını.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Şimdi anımsadım bu şiiri Bence gönül sesi öylesine güçlü ki.Duymak isteyenler mutlaka duyuyordur.
Saygılar dost kaleme
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta