Kafeste bir kuş gibiyim,
Hazır yiyorum,ve yalnız.
Yemimi suyumu veriyorlar,
Onlar da yetiyor bana.
Ne güneşin doğuşunu görüyorum,
Ne batışını.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Şimdi anımsadım bu şiiri Bence gönül sesi öylesine güçlü ki.Duymak isteyenler mutlaka duyuyordur.
Saygılar dost kaleme
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta