Kafeste bir kuş gibiyim,
Hazır yiyorum,ve yalnız.
Yemimi suyumu veriyorlar,
Onlar da yetiyor bana.
Ne güneşin doğuşunu görüyorum,
Ne batışını.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Şimdi anımsadım bu şiiri Bence gönül sesi öylesine güçlü ki.Duymak isteyenler mutlaka duyuyordur.
Saygılar dost kaleme
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta