İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
''Her kuşun eti yenmez' derlerdi Atalarımız... Artık moda değişti sanırım... 'Yenecek kuş kalmadı' ortalıkta!
Kısa şiirin bana anımsattığı şudur... 'Sizleri kavim kavim yarattım' der Yüce Yaradan bir ayetinde... kuşlar bile aynen öyledir... Birbirine ne çok benzerler? Ama ötüşleri farklıdır... Ve asla 'aynı ötenler' dışında bir arada bulunmazlar, yuvalarını, sevgilerini paylaşmazlar...
Bizim aklı evveller bunu görmez, 'milliyeti(soyu inkar' ederler!
Oysa kuşlara baksalar ya?
Yine kısada farkı yakaladı şiiriniz... Ve ben yine 'tam puan+antolojim' diyorum...
Saygılar, selamlar Dostum...'
Ötmeyenlerden korkarım...kutluyorum +10 saygılar....
İnsanlar gibidirler...
Her gagadan bir başka şakıma...
Kaleminize sağlık sayın Ersoy.........
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta