Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
''Her kuşun eti yenmez' derlerdi Atalarımız... Artık moda değişti sanırım... 'Yenecek kuş kalmadı' ortalıkta!
Kısa şiirin bana anımsattığı şudur... 'Sizleri kavim kavim yarattım' der Yüce Yaradan bir ayetinde... kuşlar bile aynen öyledir... Birbirine ne çok benzerler? Ama ötüşleri farklıdır... Ve asla 'aynı ötenler' dışında bir arada bulunmazlar, yuvalarını, sevgilerini paylaşmazlar...
Bizim aklı evveller bunu görmez, 'milliyeti(soyu inkar' ederler!
Oysa kuşlara baksalar ya?
Yine kısada farkı yakaladı şiiriniz... Ve ben yine 'tam puan+antolojim' diyorum...
Saygılar, selamlar Dostum...'
Ötmeyenlerden korkarım...kutluyorum +10 saygılar....
İnsanlar gibidirler...
Her gagadan bir başka şakıma...
Kaleminize sağlık sayın Ersoy.........
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta