Ve gördüler ki zeytin kökünün altını damlamış kalbinin
gizli oyuklarına.
Ve kim bilir kaç gece mum ışığında uyanık kalıp günün
ağarmasını beklediği için,garip bir sıcaklık
yayılmış bağırsaklarına.
Büyük yalnızlık saatlerinde ezberlemeye başladığı kuş
çığlıkları,belli ki bir anda dökülüvermiş gövdesinden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gerçekten duyguları ve gizemi olan tek düze olmayan çağdaş bir şiir..
Cevat Hoca sağolsun tüm dünyadan çeviriler yaptı.. Genelde çeviri şiirlerin bir çoğunun, bütün iticiliğine karşın, bir fikir ediniyoruz böylece dünyanın muhtelif duygu ve düşüncelerine dair. ..
Emeğe saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta