Bir garibim bu aralar, bir tuhaflık var bende.
Otobüste bağıra bağıra telefonla konuşan ya da ne biliyim son ses müzik dinleyen öndeki yolcu gibi umarsamazım.
Anadolu'nun ücra köşelerinde yer tutmuş, sadece otobüs yolculuğu yapanların dikkatini çeken, bir veya bir kaç şubesi olan, ismi de bir o kadar acayip benzinlik gibi ıssızım, pek gelenim de yok gidenim de.
Ya da ne biliyim muavinden fazladan bir kek istemeye çekinecek kadar utangacım işte.
Umursamaz, ıssız, utangaç.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta