Çocukken güzel olan her şey gibi sanki
Hep gelenler olurdu beklerdik maaile otogarda, gözlerimiz yolda kalırken dört gözle…
Küçücük kalbimle ve ellerimle kucak acardım hergelene, koşardım, sarılırdım…
Otogara gelen misafirler…
Büyüdükçe ben değiştim, otogarlar gibi büyüdüm. Fark etmeden tüylenen elleri ve acıyla yumruk büyüklüğünde büyüyen kalbimi. Salıncağa çarptığım burnum kocamandı artık.
Fark edemiyordum onu bile…
Ve şimdi bir otogarda incelerken çeşit çeşit insanları, bilmiyorum hayatın ağırlığını.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta