Özlemim fukara çocuk gibi ağlamasıyla uyanıyorum her sabah.
Gecenin siyahının, beyaza calmasıyla yüreğimden düşüyor son damla,
Sıgaramın dumanında boğuluyorum bu gece kafamdan çıkıyor dumanlar..
Ve otogarda bekliyorum gelmeyeceğini bile bile usanmadan.
Ağaç gibiyim yaştım kurudum ve kırık verdin bütün hışmınla.
Tokat gibiydi gözlerin her baktığında yanağıma inerdi tatlı ellerin...
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta