Otobüste Bir Çocuk Şiiri - Köşektaş Türk ...

Tozlu yola geldi, koca otobüs
Bu demir yığını, sanki bir kâbus
Nefesim kesildi, oldum ben mahpus
Camdan bakıp köye, ağladım anne.

Yollar dere tepe, geride kaldı
İçimi tarifsiz, korkular aldı
Gözlerim yaş ile, hayale daldı
Bilinmez bir yola, bağladım anne.

Tekerler döndükçe, artıyor sızım
Nerde benim meleşen, kınalı kuzum
Daha çok küçüğüm, körpedir özüm
Yüreği hasretle, dağladım anne.

Kocaman binalar, üstüme durdu
Şehir denen devler, tuzağı kurdu
O minik kalbimi, göğsüme vurdu
Sel gibi bulanıp, çağladım anne.

Köşektaş ardımdan, elini sallar
Gurbete çıkıyor, bu uzun yollar
Bilmem ki bizleri, nerede kollar?
Umudu yarına, sağladım anne.