Her gün aynı saatte,
Her gün aynı yerde,
Birbirimizden habersizce,
Buluştuk seninle hep sabahın köründe.
İlk zamanlar ne sen benim,
Ne de ben senin farkındaydım,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




İsmini bari söyle bana,
Ne diye hitap edeyim ben sana,
Bir gün geleceksin o durağa,
Karşımda gördüğüm anda,
Aşkım dersem sana,
Kızar mısın bana? ...
işte zamanı zamanın da yaşanmamışlığın acı sonu,yaşamda hiç bir şeyi ertelemeye gelmez sözüne bir kanıt,sven gönlüne sağlık,sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta