Heyecan, bir yolda bekliyordu,
Genç bir şoför onu arabasına aldı.
Hızlanmıştı bir bariyere çarptı
Heyecan,yarıyolda kaldı
Heyecan, bir uçağa bindi,
Yolcuların yanından,
Pilot kabinine girdi.
Sakin hiç kimse kalmadı
Her kes heyecanlıydı.
Bir hava boşluğundan sonra
Heyecan atlatıldı.
Heyecan, biraz dinlendi,
Sonra önemli bir sınava girdi.
Heyecandan şaşırdılar
Çoğu sınıfta kaldı.
Heyecan, bir kravat taktı
Bir evlenme teklifine katıldı
Heyecan doruktaydı
Nihayet evlendiler
İlk tartışmada silkeledi
Adam karısını,
Heyecan meyecan kalmadı.
Heyecan eteklerine zil taktı
Bir çocuğun saatine baktı
Zaman akıp gidiyordu
Çocuk gençliği için hayal kuruyor
Heyecan kalbinde atıyordu.
Heyecan bir evde yatılı kalmıştı
Telaş içinde uyandı
Bir iş görüşmesine katıldı
İşsiz adam çalışmaya başladı
Heyecan ,her gün işe gidiyordu.
Heyecan yaşlanmıştı
Eski yapabildiklerini anımsadı
Elinde baston
Heyecanlı da değildi.
Kendinden geçti,
Bir çok insana dokundu
Artık kimsenin kalbinde çarpmıyordu
Kayıt Tarihi : 17.2.2020 22:42:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ne mutlu bana
Heyecan, yaşamın en aktif duygusu.. Hatta "yaşayıp yaşamadığımızın da" belirleyeni..
Ömrün köşe başlarını onunla anlatmak...
Doğumdan ölüme doğru alınan o yolu heyecan duyusuyla anlamlandırmak, farklı bir "heyecan" katmış şiire...
Beceri bu..
Şiir, "akıl işidir" dedirten..
Tebrikler Zerrin Hanım..
Çok teşekkür ediyorum
TÜM YORUMLAR (2)