Tepside kalan
son böreği ben aldım
bir de satıcının
yorgun tebessümünü
doydum bir dilimiyle
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Yüksel Nimet Apel ve 'İzmirli'
Bütünlüğü oluşturan iki yarının buluşması ,dersem Şair'i de İzmirli gibi düşündüğüm sanılacak.
Değil !
Ama bu harika ironik kolajı da biribirinden ayrımsız olarak görmek olanaksız.
Neyse.Susalım.
Kutluyorum.
Erdemle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta