OTİZİMLİ ÇOCUĞUN DÜNYASI
Ömer Tural – 18.12.2025
Bizim gökte yıldızlarımız
Onun kadar parlak olamaz.
Dünyaya fener olup inemez,
Gecemizi aydınlatamaz.
Biz onun seviyesine
Yükselecek güçte değiliz.
Ama o, kalbini indirir,
Yine bizim yanımıza geliriz.
O anlatır sessizce,
Gözleriyle, gülüşüyle…
Ama biz duymaz oluruz
Para, mal, şöhret, övüşüyle.
Eve koşarız, arabaya,
Makamlara, hayallere…
Oysa bir çocuk dokunur
Ruhumuza tek kelimeyle.
Otizmli çocuğun dünyası
Gerçeklerin ta kendisi…
Bizse görmeyen gözlerle
Yaşarız kör bir hengâmeyi.
Anne babalar, öğretmenler,
Hepimiz aynı toplumuz:
Onlar ışık saçan güneş,
Biz o güneşi okumayız…
Ömer TURAL
Ömer Tural
Kayıt Tarihi : 25.12.2025 16:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ve ne acı… Otizm bir engel değil, fark edilmemiş bir yalnızlıktır aslında. Kalabalıkların ortasında bile kimsenin görmediği bir çocuktur o; gülüşü yarım, gözleri sessiz… İnsanlar duyar, ama anlamaz; anlar gibi bakar, ama hissetmez… En ağır yük, taşınan değil, taşındığını kimsenin bilmediği yüktür. Bu şiir, otizmi anlatmaz sadece: Yıllardır içinden konuşan bir kalbin dilsiz çığlığıdır. Belki bir gün, dünya durup bakar; bir ses duyar: “Ben de vardım…” diye. Ama o güne kadar, bu mısralar kalacak geriye: Yaralı bir yüreğin izi, unutulmuş bir çocuğun sessiz şiiri…
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!