Otizim Bırak Beni Şiiri - Ömer Tural

Şiir Açıklaması – “Ah Otizim, Bırak Beni!” (Duygusal Yorum) Bu şiir, otizmin soğuk bir tıbbi terim olmadığını; bir ömrün içinde yankılanan suskun çığlık olduğunu anlatır. Her mısrada; içe akıtılmış gözyaşları, duyulamamış sesler ve kimsenin göremediği bir yalnızlık saklıdır. Yirmi yıl… Bir çocuk, konuşamadan büyür; dünyayı sessizce izler. Karnı açken söyleyemez, uykusu kaçınca susar. Bir lokma yemek için eline kaşık verilsin diye bekler… Çünkü dili var, sözü yoktur. Toplum dışarıdan bakıp “neden böyle?” der; ama kimse o çocuğun iç dünyasında kopan fırtınayı duymaz. Bu şiir, haykırmanın imkânsız olduğu yerde yazıldı. Kâğıt dile döktü, kalem tercüman oldu. “Ben de güleyim” diyen bir yüreğin yakarışıdır bu. Bizim sıradan gördüğümüz bir kahkaha, onun için bir ömürlük hayaldir… Kırlarda koşmak, denizlere dokunmak, insanlarla konuşmak, toplumun içinde var olmak… Belki bize basit, ama ona bir mucizedir. Ve sonunda Allah’a yöneliş vardır: Bir insan, insanlardan göremediğini Yaradan’dan ister… Kuvvet ister, sabır ister, hayat ister. Bu şiir, yalnızca otizmi anlatmaz; Bir insanın; kendi kalbinde hapis kalışını anlatır… Söyleyemediği cümleleri, dile dökülemeyen hisleri, sessizliğiyle bağırışını anlatır. Belki de en ağır olan şudur: “Ben de varım!” diyemeyen bir evladın, dünyaya attığı en masum imzadır bu şiir… Okurken her dizede hissedilir: Otizm bir engel değil; duyulmayan bir şarkının notasıdır… Ve bu şiir, o notanın ses bulmuş hâlidir. Ömer TURAL