Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
öncelikle ayrı ayrı teşekkürü borç bilirim... açık yaralar üzerinde kanayan hikayelere ortak eyledim sizleri....
Yalnızlığa sessizliğe sarılmış ne çok yara var... Ötelere sığınan adamlar ve kadınlar...
Kutluyorum içtenlikle. Çok güzeldi...
Ötesizlik perdesinin arkasında kimsesizlik., yalnızlık., anlaşılamamak... Önünde milyonlarca kadın., erkek., çocuk figürü....
Kaleminize sağlık sayın Sedat Emrem...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta