Yalçın duruşları, dağlar,
Çakılmış yılmaz umutlarına adamların.
Harman gibi dağıtılmış zorluklar
Belalar, pusuda basılmış,
Prangalar parçalanmış
Defterler dürülmüş
Ve düğün...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yaşanmış hayatlar... kalemle dökülür sessizce dizelere...
bir yaşanmışlık hayatına da dokununca, yazara hislerini yazmak düşer...
kutlarım dostum hissettiğin duygularını paylaşırcasına...
saygılarımla
Aydan Küllüce
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta