Zülmün yeri ot bitməyən şoranlıq.
Zalım evi köhnə, alçaq, viranlıq.
Bircə anda uçub gedər qaranlıq,
Dan sökülər, günəş nuru yayılar.
Düşübdülər yaman acı illətə,
Xain gözlə baxırlar bu millətə.
O qədər ki öyrəşiblər zülmətə,
Qara qüvvə günü görcək bayılar.
İstəyirəm sarı bülbül oxusun,
Bəhs eyləsin çiçəklərin çoxusu.
Hər tərəfdə qızılgülün qoxusu,
Yatanlar da yuxusundan ayılar.
Şənlik ola, xoşbəxt ola balalar,
Könüllərə yatan hava çalalar.
Rəqs eləyə bibilər və xalalar,
Yallı gedə əmilərlə dayılar.
Sən dünyanın ən fədəkar qadını,
Ürəyində yaşadırsan adını.
Gələcəyin bilməyirik dadını,
Ötən günlər ömrümüzdən sayılar.
Kayıt Tarihi : 7.5.2025 06:33:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!