hangi güneş aydınlatır
kuytularına sis çökmüş bir ruhu
bilmek ne çare anlamak ne çare
tutku
tutunamadığımız bir dünyanın düşü mü yoksa
bile bile ölümlere adanmak mı
söylediğim her şeyi unutabilirim
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta