sabah vurmuştuk dağ yoluna dize yakın ot
ağır tahta kapının önüne yığılmış tezekler
göz alabildiğine ekin tırpanın bileyli ağzı
uzakta sislerin içine karışan sap arabaları
üşümem biraz geçmişti ötüşen tarla kuşları neşeyle
öküzler ter içindeydi sen gülümsüyordun pencereden
ey küçük ot yığınlarını taşırken kullandığımız küskü
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta