Hiç karşılıklı konuşmadım onunla
Bir bakış görmedim gözlerinde
Ama biliyorum kalbi kar beyazı gibi
Biliyorum bu dünyada yok,onun gibisi
Güldüğümde eminim benimle gülecekti
Hiç bilmiyorsun değil mi
Resmin karşısında sabahladığımı
Hüzünlü bir şarkı eşliğinde..
Saatlerce ağladığımı
Hiç anlamıyorsun değil mi
Aşkı unuttu kalbim ne zamandır
Pas tuttu her saniye atan akrebim..
Sadece bedenimi taşımak için yaşıyor
Sadece bak,ölmedim demek için atıyor…..
Bir zamanlar hızına yetişilmezdi
Başımı kaldırıp baktığımda
Diğer dairenin camında durmuş
Yeni açan bi çiçekti önceleri
Gözlerini dikmiş etrafı seyrediyordu
İkinci katta camın önünde
Bir karanfil hikmetiyle ne güzel de duruyordu
Kolaymı ağlatmak bir çivt gözü
Akan yaşlara acımadan
Kolaymı kırmak bir kalbi
Üzülür diye hiç bakmadan
Kolay mı senin için uzanan elleri
Özgürlüğü özledi gözlerim
Bakınca bir dağın yamacından
Ufuktaki güneşi içimde hissetmeyi
Eserken rüzgarlar martıları izlemeyi…
Koşmayı özledi ayaklarım
Dün gece bir rüya gördüm
İçinde hep yanıp sönen yıldızlar vardı
Zıplayarak ulaşmaya çalıştım
Yetişip tutmam imkansızdı
Sonra küçük ve parlak bir yıldız
Kendimi arıyorum bu kaybolmuş şehirde
Oyuncağını kaybetmiş bir çocuk gibi
Yalnız,gözü yaşlı biçare…
Bedenim titriyor gecenin bir yarısı
Ellerim üşüyor bir sokak lambasının altında
Gözlerim yine tek noktaya bakıyor
Onu tanımadan öncelerdi yanlızlıkla dostluğum
Gözlerinde kaybolmadan önceydi,karanlığı sevişim
Hep gülüp mutlu olmaya değilde,ağlamayaydı bu kalbim
Sıcak bir çivt eli değilde,boş duvarları tutardı ellerim.
Aradığım içten bir sesti,titreyen sesini duydum.
Dün bir yolculuğa çıktım gizlice
Amacım,sadece dolaşmaktı beklide
Bilemezdim ki içime işleyecekti
Bilemezdim ki kalbim bu kadar sevecekti…
Umutsuzum dediğim anda karşıma çıktı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!